Eigenlijk had ik vandaag een telefoontje verwacht.

Dat was ik al weer vergeten toen ik vanmorgen, zonder mobieltje, in de sportschool stond, maar controle achteraf leerde mij dat er zowel op mijn mobieltje als via de vaste lijn niet gebeld was.

Ik twijfelde nog of ik wel of niet zou gaan trainen, want ik had vannacht wel heel kort geslapen en een vaag misselijk gevoel trok maar niet weg. Toch verliep de training best redelijk. Wel had ik even de neiging om de deksel van de vuilnisbak er bij te pakken, omdat ik in het begin van die golven met misselijkheid voelde wanneer ik extra kracht moest gebruiken, maar alles bleef netjes binnen.

Thuis ging ik, nog steeds misselijk, aan de pc zitten en verspilde minstens 2 uur aan zinloos "klieren". Ik was niet meer vooruit te branden. Gelukkig moest ik er nog uit om 2 pakketjes naar het postkantoor te brengen en Luna van school te halen. Ook scoorde ik een dun jack van speciaal materiaal, waterafstotend en winddicht, maar met de look van een trainingsjack. Ook meteen het enige jasje waar ik met mijn lange armen en te brede schouders in paste.

Ik wist nog een redelijke maaltijd op tafel te zetten en eindelijk trok de misselijkheid weg.

Maar, al met al, was er de hele dag geen enkele zinnige activiteit uit mij gekomen, terwijl ik daarbij niet bepaald een ontspannen gevoel heb, eerder het tegenovergestelde.

's Avonds mocht ik naar de eerste bijeenkomst van de Barkley cursus. 6 bijeenkomsten vanuit de GGZ voor ouders van kinderen met adhd. Ik schrok een b-tje van het feit dat er uitleg over adhd gegeven ging worden. Pfffffff; voor de hoeveelste keer? Maar dan is het toch wel erg grappig om van 2 psychologen bevestigd te krijgen dat bij stress de adhd symptomen erger worden.

Niet dat dit nieuw voor mij was, maar ik dacht dat het "mijn gevoel" was en niet dat dit een bewezen feit is.

Luna lag bij thuiskomst netjes in bed en speelde dat ze sliep. Ze had toen ik weg ging nog wel geroepen dat ze niet naar Rick zou luisteren en niet naar binnen zou komen, dus dat viel alweer mee. Zoonlief hapte bij mijn thuiskomst een onwaarschijnlijke hoeveelheid voedsel weg. Het was hem trouwens opgevallen dat de meeste mensen die hij tegenkomt in trein en tram stukken kleiner zijn dan hij. Hoe zou dat toch komen?

De agenda is vanmiddag maar weer eens aangepast, iets waar ik ook steeds minder goed tegen kan. Zou autisme besmettelijk zijn?

Redenen voor de stress? Ha! Die bouw ik voornamelijk zelf op door dingen na te laten en door momenteel te veel na te denken over dingen die al een tijdje gaande zijn en waarvan ik weet dat het niet zo simpel te veranderen is !!! Plus dat ik vreselijk opzie tegen een "onvoorbereid" bezoekje aan de bedrijfsarts.

Wil iemand ff duimen dat ik morgen weer ouderwets uit mijn woorden weet te komen, want ik merk dat ik nu zelfs moeite heb om wat "begrijpbaars & zinnigs" op papier te krijgen!