Wat zou ik moeten doen, als mijn lichamelijke conditie zo slecht was, dat bodybuilding niet meer mogelijk is?

Dat was tijdenlang een hele goede vraag en ik ben erg blij dat ik, ondanks een aantal chronische blessures en vermoeidheid (burnout) nog steeds kan trainen, mijn leven zou niet compleet zijn zonder bodybuilding, maar vandaag ging ik maar ff niet. Zo'n godvergeten pijn in al mijn gewrichten, dat die rust gewoon nodig is en morgen wordt het toch slecht weer, dus ik ga morgen wel. Niet dat ik vandaag gebruik gemaakt heb van het goede weer hoor.

Ik ben, op de boodschappen na, namelijk de hele dag bezig geweest met mijn poppen.

Dat was lang niet zo leuk geweest, want er mislukte het e.e.a., als ik niet sinds een paar weken een nieuwe internetvriendin er bij had, die eergisteren begon met het sturen van foto's van haar reborns en kunstenaarspoppen en zeer benieuwd was naar mijn verzameling.

Wat het extra leuk maakt (vind ik), is dat zij in het Duits schrijft en ik in het Engels, want we kunnen de taal waarin de ander schrijft wel lezen, maar minder goed schrijven.

We schrijven dan allebei nog steeds niet in onze moedertaal, want zij komt oorspronkelijk uit de Oekraine.

Toen ik klaar was met foto's sturen (natuurlijk verdeeld over verschillende mails en dan al reeds verkleind), bedacht ik mij, dat ik wel meteen een pasfotoformaat kon maken van al mijn baby's en peuters en zo heb ik mijn verzamellijst voorzien van pasfoto's!!!

[Wel handig als ik onverhoopt dood mocht gaan, dan kunnen de kinderen de poppen voor meer verkopen, omdat ze dan van iedere pop weten welke het is en er in veel gevallen een certificaat bij kunnen zoeken.]