Ff tijd verpesten in afwachting van het gesprekje dat straks op school gaat plaatsvinden tussen Luna's juffen, de adhd deskundige van de plaatselijke jeugd GGZ en ikzelf, als toehoorder.

't Zal nog wat moeite kosten om mij in te houden en mij er niet mee te bemoeien, maar wil het enige effect hebben, dan zou dat wel de verstandigste zet zijn. Ik weet nl al wat langer dat ik als "deskundige ouder" niet serieus wordt genomen, de hele route hebben we immers met zoonlief al meerdere malen afgelegd. Tel daar een juf bij op, die over het algemeen niet zo'n hoge dunk van het pedagogisch besef van ouders heeft en een verknalde relatie, doordat zoonlief ook bij haar in de klas heeft gezeten (denk aan mijn eigen citaat "als Bill Gates bij jullie op school had gezeten, was hij niet verder dan de kleuterklas gekomen." n.a.v. de opmerking dat juf twijfelde of Rick wel over kon gaan, omdat hij sociaal emotioneel nog wel erg "kinderlijk" was) en je weet genoeg. Mondje dicht dus en alles overlaten aan de officiele deskundige, die ik gelukkig ook echt deskundig genoeg acht!

Vanmorgen maar weer mijn tijd verspild bij Bruno's Gym voor een redelijke rugtraining en een schoudertraining. Ondertussen hevig doorkleppend met "mijn nieuwe sportschoolvriendje", een man, die de pensioengerechtigde leeftijd al een tijdje achter zich heeft liggen.

Zijn bierbuik had mij in eerste instantie belet om verder te kijken dan mijn neus lang is (en die heeft toch een aardige lengte), maar we hebben hier te maken met een oude wedstrijdbodybuilder, die zoals hij vandaag aan een andere maat meldde die opmerkingen had over zijn shirt, niet echt een kuddedier is.

Fantastisch, zulke mensen. Qua populariteit had hij ws direct stukken beter gescoord, wanneer hij onmiddelijk aan "de stamtafel" was gaan zitten en de verhalen had verteld, die hij nu tijdens het trainen aan mij vertelt. Zo heeft hij oog in oog gestaan met Tom Platz en Lou Ferrigno, hij kent zo'n b-tje alle trainingsschema's en theorietjes en hij kent zelfs de oude eigenaar van een sportschool waar ik vroeger getraind heb.

Je hoeft niets gemeenschappelijks te hebben, als je een hobby deelt (zoals ik gemerkt heb bij mijn poppenhobby), maar als je een b-tje dezelfde kijk op het leven hebt, staat dat zeker garant voor eindeloze gesprekken en het blijft leuk om zoiets iedere keer weer opnieuw te ontdekken.

Tijd om een eitje in de pan te gooien en 2 boterhammetjes in miniscule stukjes te snijden (kies!).