Ik voelde mij net een stiekemerd in mijn eigen huis.

Mijn ex had nl 2 dvd's over autisme gehaald, wat op zich al tot mijn grote verbazing was. Eentje, over de pubertijd, kende ik nog niet, dus die vroeg ik te leen, toen ik Dewi weg bracht. Oma was ook in huis en we hadden het eventjes over de film. Volgens beiden was Rick lang niet zo erg, als de hoofdpersonen in de film. (die overigens niet "erg", maar wel autistisch waren)

Toen ik net op mijn pc de film keek, onderbroken door Rick, die weer veelvuldig naar beneden komt, immers morgen moet hij, na een vakantie van twee weken, weer naar school, werd mij duidelijk dat vader & oma er voorlopig nog niet zijn qua acceptatie! Wat was er juist veel herkenbaar! Alleen het stukje over sex (nog) niet, maar de jongen waar het over ging, was dan ook 2 jaar ouder dan Rick.

Terug naar eerder op de dag.

Er waren al wat tekenen van voorbereiding geweest. Zo sloop Luna vorige week stiekem naar boven en klaagde Dewi dat Rick weer eens niet meewerkte en dat zij al het werk moest doen.

Maar vanmorgen om 9 uur kwamen ze eensgezind op mijn bed zitten en bedolven ze mij onder de cadeautjes. De blikvanger was een enorme sjerp met de tekst "'s werelds liefste moeder". Die moest om naar Amsterdam en dat is vragen om opmerkingen. Zo hoorde ik bij de parkeerautomaat "nou, die moet je gehad hebben van 's werelds liefste kinderen". En het hield niet op, dus toen omie de sjerp gezien had, moffelde ik 'em toch maar ff in de tas.

Thuis kreeg ik de gelegenheid om op mijn gemakkie in het zonnetje te liggen. De meiden waren meer dan een uur zoet met waterpistolen en Rick begon opnieuw iets technisch, wat hij later met een vriend die langs kwam (net eentje die ik niet miste, maar dat terzijde), kon uittesten in het park.

De shoarmabroodjes moesten nog in kleine stukjes gesneden worden, maar de heftige pijn is bij verder niets doen tenminste weg. Morgenochtend de sportschool weer in!