Tijdens en tussen het door de regen regelmatig naar de garage lopen (de lekke band was zodanig lek, dat er een nieuwe band moest komen) en wat kleine opruim- en schoonmaakpogingen thuis, terwijl de kids onverantwoord lang aan het computeren waren, had ik voldoende tijd om flink wat weg te filosoferen. Hierover wilde ik dan ook uitgebreid bloggen, maar opeens is "de schrijfmuze" verdwenen. 

De oudsten ook, die zijn voor een dagje naar hun vader toe.

Wat rest is een 7 jarige, die volgens mij, in navolging van haar grote zus, stiekem aan het nintendo ds-en is in haar hangmat, waar ze al sinds de vakantie begon, elke nacht in slaapt.

Die 7 jarige hield mij, na het bezoek, vanmiddag laat, aan de in adhd gespecialiseerde psychologe / mw-er, ook behoorlijk bezig qua gedachten.

Zo vertelde ze de psychologe dat ze in de klas iedere week allemaal een lijst met woorden krijgen en daarvan de moeilijkste 5 moeten opschrijven. Dat is niet zo'n probleem, wanneer er woorden tussen zitten met eu, au of ou, want daarin maakt ze soms nog wel fouten, maar als die er niet tussen zitten en omdat het dus echt MOET ("ook als je alle woorden makkelijk vindt"), dan zoekt ze de leukste woorden er maar tussen uit en schrijft die op.

Denkend aan haar juf, zag ik al direct dat dit tot knappe misverstanden lijdt.

De bijdehandte opmerkingen die het kleine blonde monster zo af en toe maakt, kwamen ook nog even aan bod, waarna haar gesprekspartner haar duidelijk probeerde te maken dat juffen & meesters daar soms niet zulke fijne gevoelens bij krijgen en mogelijk een bijbehorend gedrag gaan ontwikkelen. 

Ondertussen zat en lag Luna in alle mogelijke posities, waardoor ik het niet kon nalaten om te zeggen dat je met DIT toch echt niet denkt aan "hoogbegaafd" en ik het daarom niet passend vond om contact op te nemen met Pharos, zoals geadviseerd.

Om haar punt te verduidelijken, kreeg ik van de psychologe te horen dat ik verstandelijk met een veertienjarige te maken had, die in het lichaam en met de emoties zat van een 7 jarige. "Of ik wel wist hoe frustrerend dat voor mijn kind was?"

Datzelfde kind was vanavond mooi foetsie. Ze zat met haar twaalfjarige Surinaamse vriend (klein van stuk, ik heb lang niet geweten hoe oud hij was) en een  meisje dat hier net is komen wonen van ongeveer dezelfde leeftijd als hem, in de speeltuin even verderop en was niet van plan mee te komen. Maar ff mijn gezag doen gelden, waarna ze met een enorme sprong van de schommel af sprong en achterop mijn fiets ging zitten. "Doei, tot morgen!"